“Organizata mafioze italiane Ndrangheta kishte vendosur kontrollin mbi sektorin e peshkimit në një pjesë të bregdetit Jon në Kalabri, ku jo vetëm zhvaste para nga peshkatarët, por u kërkonte çdo ditë edhe një pjesë të peshkut më të mirë që kapnin”.

Kjo thuhet në dokumentet gjyqësore të shqyrtuara në kuadër të operacionit “Ginestra” dhe dosjet e Drejtorisë së Antimafias së Distriktit të Catanzaros (DDA) të cilat zbulojnë mënyrën se si klani Farao-Marincola i Ciro-s dhe bashkëpunëtorët e tij në Cariati kishin vendosur kontrollin mbi industrinë e peshkimit, duke eliminuar konkurrencën e lirë në portet e Ciro Marina-s dhe Cariati-t.

Përmes personave të besuar, të cilët qëndronin në porte dhe monitoronin lëvizjet e anijeve, organizata kishte ngritur një sistem të mirëfilltë zhvatjeje ndaj flotës lokale të peshkimit. Pronarët e anijeve dhe peshkatarët detyroheshin jo vetëm të paguanin shuma parash, por edhe t’u dorëzonin përfaqësuesve të klanit një pjesë të kapjes së tyre çdo ditë, menjëherë pas shkarkimit të peshkut nga anijet.

Sipas dokumenteve hetimore, kontrolli fizik i aktivitetit të peshkimit në të dy portet ishte një prej detyrave operative që u ishin besuar personave me besueshmëri të provuar brenda organizatës.

Në aktakuzën paraprake dhe në dokumentet e Prokurorisë së Distriktit thuhet se anëtarët e klanit kontrollonin, në emër dhe për llogari të organizatës, flotën e peshkimit në Ciro Marina dhe Cariati, duke monopolizuar sektorin dhe duke u imponuar peshkatarëve dorëzimin e përditshëm të kapjes së tyre.

Kontrollonin tregtinë, çmimet dhe shpërndarjen e peshkut

Pasi siguronte peshkun, mafia përcaktonte se ku do të shitej ai. Llojet më të vlefshme dërgoheshin te tregtarë të përzgjedhur të produkteve të detit dhe restorante që kontrolloheshin nga organizata ose bashkëpunonin me të.

Klani përcaktonte edhe çmimet e shitjes, ndërsa fitimet përfundonin në fondin e përbashkët të organizatës kriminale, të njohur si “pellgu”.

Ndikimi i mafies nuk kufizohej vetëm te marrja e peshkut dhe kontrolli i shitjes së tij. Sipas dokumenteve, ai shtrihej edhe te llojet e peshkut që mund të kapeshin, vendet ku mund të magazinohej peshku i zënë dhe bizneset që mund ta tregtonin atë.

Hetuesit përshkruajnë një sistem në të cilin edhe e gjithë flota lokale e peshkimit funksiononte nën autoritetin e drejtuesve të mafies së Ciro-s.

Giorgio Greco dhe drejtimi i klanit në Cariati

Kontrolli mbi portin dhe flotën e peshkimit në Cariati ishte pjesë e strukturës hierarkike të grupit kriminal lokal, të njohur si “ndrina” e Cariati-t. Historikisht, kjo strukturë konsiderohej një degë territoriale e nënshtruar dhe e varur nga klani i Ciro-s.

Sipas rezultateve të proceseve gjyqësore dhe dëshmive të bashkëpunëtorëve të drejtësisë, përfshirë deklarimet e të penduarit Nicola Acri, drejtimi i strukturës kriminale në Cariati i atribuohej Giorgio Greco-s, i identifikuar si personi përgjegjës dhe pika e referimit për menaxhimin e aktiviteteve të paligjshme në zonë.

Rëndësia e Giorgio Greco-s dhe pozicioni strategjik i Cariati-t në marrëdhëniet mes grupeve kriminale pasqyrohen edhe në takimet dhe aktivitetet shoqërore mes përfaqësuesve të tyre.

Hetimet teknike të Karabinierëve dokumentuan se, gjatë një dasme të organizuar në familjen e Giorgio Greco-s, përfaqësues të nivelit të lartë të grupit kriminal të Rossano-s dërguan zarfin tradicional me dhuratën në para.

Sipas hetuesve, ky gjest dëshmonte njohjen reciproke dhe vazhdimësinë e marrëdhënieve mes grupeve kriminale përgjatë aksit Rossano-Cariati-Ciro.

Ciro kontrollonte aktivitetet ekonomike në të gjithë zonën

Dëshmitë e bashkëpunëtorëve të drejtësisë, nga Gaetano Aloe te Ciro Nigro dhe Nicola Acri, përputhen në një pikë: çdo aktivitet i rëndësishëm ekonomik në zonën bregdetare midis Cariati-t dhe Ciro-s duhej të merrte miratimin e drejtimit qendror të klanit Farao-Marincola.

Ky kontroll nuk zbatohej vetëm në sektorin e peshkimit, por edhe në punët publike dhe zhvatjen e tregtarëve. Sipas dëshmive, autoriteti i klanit të Ciro-s mbetej i padiskutueshëm.

Bashkëpunëtori i drejtësisë Gaetano Aloe, duke shpjeguar mënyrën se si funksiononin marrëdhëniet dhe lëvizjet ekonomike në zonë, deklaroi:

“Gjithçka sillet rreth Ciro-s, doktor. Të gjithë këta njerëz që i përkasin Ciro-s, janë të gjithë të lidhur me Ciro-n. Për sa kohë Nicola ishte atje, ai mbështetej te Franco, Franco Abbruzzese me ciganët. Por tani të gjithë këta njerëz mbështeten edhe te të tjerët. Edhe kur Nicola ishte në burg, të gjitha lëvizjet që bëjnë prej andej duhet të gjurmohen deri te Ciro”.

Kriza e kreditimit dhe vendosja e detyrimeve financiare ndaj anijeve të peshkimit përbënin një pjesë të rëndësishme të mekanizmit që i kishte garantuar klanit kontrollin mbi bregdetin Jon për vite me radhë.

Në këtë mënyrë, aktiviteti i peshkimit dhe burimet detare ishin shndërruar në një tjetër burim pasurimi për organizatat kriminale, të cilat kontrollonin jo vetëm kapjen dhe tregtimin e peshkut, por edhe vetë funksionimin e flotës lokale./Lacnews24.it